سرمشق

بر روی تمام سنگفرش های ذهن ِ من حک شده است

فراموشی آغاز ِ آزادی است

و آزادی از چنگ تو یعنی هبوط

در جایی که زمان را معلق کرده ام

و زنانگی ات را از فالم حذف می کنم

چگونه می توان تو را خط زد ؟

از تقویم،از تاریخ،از خواب

و از ذهن

!!

نگاهت

خیلی دور است
از آنجا که
دلم می خواهد باشد

انتظار از تو

فکر می کردم که دیگر تمام شده است ، همه کسانی که می دیدم نوعی رفتار ِ محترمانه داشتند که همه از انقراض رابطه حکایت می کرد . در این روند ضربدری و این روند یک گام به جلو و دو گام به عقب ،همیشه یک حس است که می ماند . کمی حسرت در کنار یک حس خلاء .

انتظار از تو غریب است
توقع ِ توغریب تر

رفتار ات زنجیر است
بر پاهای رابطه
و باز یک گره کور

وابسته

من هنوزم پر از حس های عجیبم . !
امروز به وابستگی هایم فکر کردم . به انسانهایی که به آنها وابسته ام به چیز هایی که به آن وابسته ام . یک چیز بسیار در این کند و کاو پر رنگ بود و آن اینکه خیلی از انسانها و خیلی از چیز ها برایم دست انداز هستند و من دلیل احساسی برای وابستگی دارم اما منطق کم است معمولا . امروز چیزهایی شنیدم و دیدم که شاید بهتر باشد راهی برای استقلال بیابم
اما آنجا که احساسم می گوید : اگر که اشتباه بود چه خوب بود اشتباه ....... دقیقا آنجا ( یعنی همین جا که هستم ) چه باید کرد ؟؟
مغزم در حالت انفجار است فقط .. !

تو مشغول مردن ات بودی

هر روز
به مردن فکر می کنم
به مریضی ، قحطی
خشونت ، تروریسم ، جنگ
به آخر الزمان

و همین
کمک می کند به هیچی فکر نکنم

راجر مگاف - از کتاب تو مشغول مردن ات بودی

تحقیر

یک قهوه داغ

یک سیگار

به همین راحتی تو را می فروشم

فاصله بین ما طعم یک اسپرسو دوبل می دهد

بدون شکر

و کشتن تو از آن کارهاست که یک دفعه اتفاق می افتد

بی حرف پیش

با یک ابزار ساده

با یک عکس ، با یک شعر

با کمک تمام نوشابه های انرژی زای دنیا

هنوز حسی در من هست

حس عجیبی است و تازه. وقتی می یابم تو را دوباره . ذره ذره اندامت را مرور می کنم در عکس و با انگشت خیال لمس می کنم تو را در ذهنم . و باز به یاد می آورم روزی را که زیر باران زیر طاق ........ ای بابا بی خیال

کارم بدان رسید که همراز خود کنم.......................هر شام برق لامع و هر بامداد باد

عکس از نمایش «شباهت» به کارگردانی حامد باقرزاده است